Carutan yg blom setanding Pangah

Ape perasaan korang kalo sesuatu perkara yg korang buat, tak mendapat perhatian atau pujian dr org2 tertentu? Yg mane pekerjaan tu memaksa korang utk mengorbankan masa dan tenaga yg byk dan memakan masa berhari hari utk siap? Blom kire letih badan dan sakit kaki lagi. Kengkadang sampai sakit otak. Kalo tak puji pun, at least bg laa kata2 yg memberansangkan dan bole menaikkan semangat korang, btol tak? Baru laa rasa diri dihargai. Dah tu pulak, mesti korang harapkan balasan yg setimpal kan? Tak payah nak bg duit beribu ringgit, cukuplah perhatian dan masa yg diperuntukkan. Kalo dah tau mende tu kite tak suke die buat, jgn buat la. Cermin diri. Tgk ape yg kite buat tu setimpal tak dgn ape yg org tu buat utk kite. Kalo mcm laki bini pun, bini mane yg suke laki die balik lambat kan? Tak kire la gi kelas ke ape ke. Bini kat umah tu ko baya hantaran mahal2 nak buat ape? Suh die jadi tunggul kat umah tunggu ko kul 3-4 pagi baru balik? Bile ko rase nak makan ko suh die masak? Bile ko dah takde baju nak pakai tau pulak ko suruh bini ko basuh baju kau. Seb baik bini tu keje. Ade laa duit nak pi soping sendiri. Kecik ati woo kalo org buat kat kite camtu kan? Pk diri sendiri je tak pk org lain. Kite punyer laa jage hati die sbb tanak nyusahkan die. Alih2 die pulak sakitkan hati kite. Kite menanges die ape tau? Kite marah hempok2 meja bukan die tau. Kite marah smp cekik kucen kat rumah pun die tatau. Sbb die tanak amek tau. Sbb kite tak habaq kat dia. Bila ngadu itu ini, kata byk mulot. Kata dok sembang pasai org lain. Bihtu kita nak buat mcm mana nih? Baik ckp ngan dinding. Ckp ngan kucen ka. At least die respon. Ngendeng2 kat kaki. Tunjal pale die pun die tak marah. Marah btol aku ngan org perangai camni.

Ok aku benci bile perasaan ini dtg.